چرا قطار تا وقتی ایستاده است کسی به او سنگ نمی زند

 در کتابی به نام حق و باطل جملاتی به این مضمون نوشته اند :
 همیشه این سوال  مطرح است که :
 چرا قطار تا وقتی ایستاده است کسی به او سنگ نمی زند...
 اما وقتی قطار به راه افتاد سنگباران می شود...
 این معما برایم بود تا وقتی که بزرگ شدم و وارد اجتماع شدم دیدم این‏ قانون کلی زندگی ما ایرانیان است که هر کسی و هر چیزی تا وقتی که ساکن‏ است مورد احترام است . تا ساکت است مورد تعظیم و تبجیل است
 اما همینکه به راه افتاد و یک قدم برداشت نه تنها کسی کمکش نمی‏کند، بلکه‏ سنگ است که بطرف او پرتاب می‏شود
 این نشانه یک جامعه مرده است ولی یک جامعه زنده فقط برای کسانی احترام قائل است که :
 متکلم هستند نه‏ ساکت ، متحرکند نه ساکن ، باخبرترند نه بی‏خبرتر